Gebrek

ik maak je geen verwijt
maar je vindt mij toch ongrijpbaar
ik mis je
maar je bent mijn treden kwijt

verblind bewandel je de wegen
van bekendheid en uiterlijke toon
je hunkert zonder reden
begeerte is je kroon

ik wil je graag ontvangen
maar je drukte wijst me af
ik wil je liefdevol spiegelen
maar zie alleen je ego als kaf

de draaimolen slingert je verder
en je grijpt naar eindeloos vertier
toch knaagt er iets diep van binnen –
verlangens kiemen op zoek naar meer

vol verhalen kom je me zoeken
ik luister beleefd maar je hebt geen oor
voor de gevoelens die ik bij jou teweeg breng
en jouw geheimen – die hebben jou door

je blijft maar praten, lovend
over wat je allemaal van mij vindt
zo druk in je eigen beleving
dat je niet eens vraagt wat mij nu zint

en als mijn kalmte op jou neerdaalt
ontwaakt jouw schaduwkant
ineens vindt je mij angstaanjagend
en je holt terug naar je oude vlam

© Dave Thomas 2018