Avondland

bejaardenhuisbewoners genieten van hun dagelijkse portie Lingo
terwijl hun verzorgsters even onthaasten met een kopje koffie
mevrouw Pot is vandaag niet verschenen
pas later zullen ze merken – haar aardse bestaan is voorbij

in een fel verlichte hal
distributiecentrummedewerkers maken gehaast zendingen klaar
zich niet eens bewust van de buitenwereld en de tijd
totdat het nieuws wordt verkondigd op de radio

auto’s kruipen als slakken over de snelweg
soms glipt een motor tussen de rijen door
een blauw zwaailicht schudt de boel op
na dit intermezzo moddert het verkeersinfarct weer verder

een vader probeert zijn kinderen te kalmeren
en tegelijkertijd een oog op het fornuis te houden
herinneringen aan zijn trouwdag borrelen op in zijn hoofd
nu – staat hij er alleen voor

gevangenen roken doelloos op de binnenplaats hun sigaret
stilzwijgend – met nietszeggende gezichten
de zon zien ze niet eens meer verdwijnen achter de horizon
de dagen zijn voor hen hetzelfde geworden

in de polder grazen de koeien ongestoord door
waar de kwijnende zon haar rode gloed laat spelen in de sloot
een wandelaar, die uit de avondgekte ontsnapt is, ontspant
maar – een trein vervloekt zijn stilte

© Dave Thomas 2017