Stilzwijgend

rosé klotst sprankelend in een glas
als het water kabbelt tegen een aangemeerde jacht
uitgeflaneerde levensgenieters babbelen aan dek
en vieren het genot

een jongen loopt nonchalant over de steiger
handdoek om zijn nek, richting het doucheblok
langs een stel dat een karretje vol proviand trekt
richting jacht
voor een paar zonovergoten dagen op zee

iets verderop ruziet een moeder even met haar zoon
die prompt het water induikt
zich niet eens bewust van het meisje aan de overkant
dat een oogje op hem heeft

twee broers schilderen een catamaran
die kennelijk nog niet aan zee toe is
terwijl de huisboot naast hen
die men nooit zeewaardig zal noemen
op een neer wiebelt als een lelijke eend

dagjesmensen dalen van de zeedijk af
en vinden even afleiding
bij twee cafés tegenover de haven
blind voor het waterige campingtafereel
dat voor hun neuzen speelt

dag voorbij, toeristen weg, de avond heerst
het kou sijpelt vanuit de grond
de zon trekt haar laatste stralen in
en zijgt ruisloos achter de sluis neer

stilletjes nestelen de boten tegen elkaar
hun bemanning veilig binnen
een laatste vogel verdwaalt door de schemering
en het donker ontwaakt

© Dave Thomas 2016

De voorstelling

De één een vroegkomer
een enkeling altijd te laat
de meesten, keurig op tijd

wij zijn weer compleet
ieder mooi op z’n plek

eerst lekker een bakkie koffie
met een koekje erbij

enkele beleefdheden uitgewisseld
de sfeer even beproefd en betast
vlaai en gebak komen tevoorschijn
ieder z’n lievelingspunt

verschillende gesprekken ontstaan
wat koetjes en kalfjes
een zorg gedeeld
een vakantie beschreven
niets te zwaar
en zeker geen politiek

er wordt even doorgeborreld
tongen komen geleidelijk los
roddel, grapjes en oude verhalen
lopen vlekkeloos door elkaar heen

af en toe ontploft er een overdonderende stilte
alsof de naald op de platenspeler even vastloopt

na een kleine eeuwigheid ongemak
pakt iemand de draad weer op
en de stembanden trillen lekker door

weliswaar, naarmate de pilsjes doorgeslikt worden,
neemt de oppervlakkigheid evenredig toe
maar we zijn liever een poosje opgeklopt gezellig,
dan eenzaam en vervreemd

© Dave Thomas 2016

Bedenkingen bij de supermarkt

de soepballetjes van oma
vielen keurig in onze kommetjes
elk van ons kreeg er altijd drie

haar stamppot naar eigen recept
met echte worst – geen Unox
van alle soorten
boerenkool, andijvie, zomers of hutspot

pruttelende griesmeel
met zachte rozijnen erin
of eigen vla
klaar voor de flip

versgebakken stroopwafels
en boterzachte koek
warme chocolademelk
met dikke klodders slagroom erop

klaar met afrekenen bij de selfservicekassa
betreed ik weer de moderne werkelijkheid
check even mijn bonusvoordeel
en haast me naar huis

© Dave Thomas 2016

(Ver)blind

er was geschreeuw
maar niemand leek te horen
er werd geroepen
maar niemand wilde reageren
er werd geworsteld
maar niemand kwam ertussen
er werd gepeinsd
maar actie werd er niet genomen
nogmaals werd er gekeken
maar geen mens werd gezien

de menigte
zag zichzelf pas
oog in oog
tijdens de stille tocht

© Dave Thomas 2016

I Struggle

to connect loose threads on the rear of a tapestry
to perceive what our interwovenness could have been

to recapture moments of mutual pleasure
in a lingering mist of supression

to distinguish façades of normality
from gnarled, indifferent reality

same flesh
different plumage

© Dave Thomas 2016

Zomer ontbreekt

Woordjes dwarrelen in mijn hoofd,
als drijvende bladeren in een kabbelende beek.

De warme herfstkleuren ontleden
en trekken uit mijn gedachten weg.

Ontbindende woorddelen nestelen in mijn achterhoofd,
fermenteren, conjugeren en sijpelen door in mijn gedachten.

Plotseling, als een rivier in vloed, razen ze door mijn hoofd,
zelfs boomstammen kunnen hun geweld niet weerstaan.

Emoties gezakt en hoofd schoongeveegd,
letters kiemen in mijn verzande gedachten.
En, gevoed door de lenteregen,
vormen ze woordjes opnieuw.

© Dave Thomas 2016

Impoverished conversation

spaghetti letters tumble
jumble in Tetris
Letris falling
appalling, bereft of emotion
commotion, passing through the motions
of oceans
of scalding verboseness
closeness, sentiments starched
parched, tapioca still talking
hawking in a
ratcheted rut

© Dave Thomas 2015

Ghent

shrouded in naked silence
Van Eyck’s Adoration of the Mystic Lamb
scarcely attracts a visitor
at the Museum of Fine Art

a mile away a heaving throng
gawps at leftover Christmas trinkets
purveyed from converted garden sheds
nestled between medieval churches

tourists step into these religious bulwarks
to gaze at a former world
oblivious to a faithful few
who gather seeking the divine

outside
the masses instinctively congregate
and process fitfully through ware-laden streets
in a carnival without effigies or masks

© Dave Thomas 2015

The girl without a face

Another evening, same meal. I stand dutifully at the table corseted in my Sunday dress. Ma and pa stab at the lacklustre potato chunks on the large communal plate. Pa’s worn face has a doleful gaze. Ma’s is harder to read.

Our oil lamp shines like a Christmas star above the table. As if the nooks and crannies of our hovel have anything to hide! Just a few ladles and a painting adorn its dank walls.

We all wear the same drab earthen blue, the ladies’ flaccid bonnets doing their best to look white and not grey. My aunts have skin like the bark of knotted willows. Mine is still the bark of a silver birch sapling struggling to survive.

The clock strikes seven. Ma and pa continue to eat without exchanging a word while my two aunts natter incessantly about all and sundry but nothing in particular, their speech punctuated solely by sips of insipid coffee.

Caught between babble and silence I look beyond ma and pa to the painting on the wall, a present from a would-be-preacher, a newcomer to these parts.

Pa pushes the plate towards me. I listlessly pop the starchy lumps into my mouth gulping coffee to wash the blandness away.

Full but not satiated I gaze out of the window into a night darker than my hair is black. My eyelids fall and I dream inside our painting. I’m the blond-haired, girl in turquoise-azure dress laughing outside with the boy in crimson red.

Ghent

shrouded in naked silence
Van Eyck’s Adoration of the Mystic Lamb
scarcely attracts a visitor
at the Museum of Fine Art

a mile away a heaving throng
gawps at leftover Christmas trinkets
purveyed from converted garden sheds
nestled between medieval churches

tourists step into these religious bulwarks
to gaze at a former world
oblivious to a faithful few
who gather seeking the divine

outside
the masses instinctively congregate
and process fitfully through ware-laden streets
in a carnival without effigies or masks

© Dave Thomas 2015